Jak sobie poradzić z przedświąteczną nerwówką?

Radujcie się zawsze w Panu; jeszcze raz powtarzam: radujcie się! Niech będzie znana wszystkim ludziom wasza wyrozumiała łagodność: Pan jest blisko! (Flp 4,4)

Chyba każdy doświadcza tego, że bliskość Świąt Bożego Narodzenia wcale nie zawsze jest okazją, aby doświadczyć wyrozumiałej łagodności: raczej nerwy są jak sznurki, lecą gromy, raczej grożą napięcia – bo Wigilia jest blisko. I to jest cała różnica: powinniśmy doświadczyć takiej głębszej radości, bo Pan jest blisko, a nie Wigilia! Jednak w naszej ludzkiej słabości czekamy bardziej na Wigilię i na choinkę niż na Pana. Nawet jeżeli pod choinką nie leży dużo prezentów, to jednak chcemy, żeby to wszystko wyszło pięknie, żebyśmy „wypadli dobrze” wobec siebie nawzajem. I to jest problematyczne…

Jak to robić, aby to nie nerwy były głównym znakiem ostatnich dni przed uroczystością Bożego Narodzenia, ale ta wyrozumiała łagodność? Jak to robić, aby radować się zawsze w Panu? Czytaj dalej Jak sobie poradzić z przedświąteczną nerwówką?

Koronka pokory

Ta prosta koronka oparta o słowa Pisma świętego i modlitw liturgicznych to modlitewne uzupełnienie “Małej szkoły pokory”. Jej odmawianie przemienia serce i prowadzi do centrum wiary, do tego, abyśmy stawali się coraz bardziej podobni do Jezusa – cichego i pokornego sercem…

Sposób odmawiania

Czytaj dalej Koronka pokory

Mała szkoła pokory. Praktyczne wprowadzenie w życie duchowe

„Pokora” nie jest modnym tematem, a jednak doświadczenie wielu świętych pokazuje, że ta cnota jest konieczna, aby w ogóle wejść w relację z Panem Bogiem. Jest niezbędnym fundamentem dla każdej zdrowej duchowości.

“Mała szkoła pokory” nie jest systematycznym traktatem na temat tej cnoty, ale raczej wprowadzeniem w praktykę życia duchowego.

Autorem 31 zasad „Małej szkoły pokory” jest ks. Franciszek Albertini (1770-1819), ojciec duchowny św. Kaspra del Bufalo (1786-1837), założyciela misjonarzy Krwi Chrystusa. W początkach tego zgromadzenia codziennie przed obiadem jedna z zasad była czytana jako impuls do rachunku sumienia, dlatego jest ich 31. W XX wieku zasady te otrzymały nowe współczesne brzmienie i komentarze autorstwa o. Winfrieda Wermtera.
Szczególne w czasie Adwentu (zaczynając od 24 listopada) rozważania te mogą pomóc w dobrym przygotowaniu się na adorację Bożego Dzieciątka w żłóbku.

Rozważania są dostępne w formie książkowej, a od 24 listopada także w wersji audio na naszym kanale Youtube.

Zamówienia i informacje w zakładce Kontakt 

Przez Adwent ze św. Józefem

(…) Józefie, synu Dawida (Anioł mówi bardzo uroczyście!) – nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki (według prawa Maryja już była jego Małżonką, byli już po ślubie), albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Nie chodzi więc o brak wierności, ale o głębszy plan, o ingerencję samego Boga. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus. To ty nadasz Mu imię, bo ty będziesz dla Niego ojcem, przynajmniej wobec prawa, wobec opinii ludzkiej, wobec zadań do spełnienia – wychowanie, opieka nad rodziną: nad Jezusem, nad Maryją. Czytaj dalej Przez Adwent ze św. Józefem

Pan jest blisko!

Radujcie się zawsze w Panu; jeszcze raz powtarzam:
radujcie się! Niech będzie znana wszystkim ludziom
wasza wyrozumiała łagodność: Pan jest blisko!

Flp 4, 4-5

Radujcie się – Pan jest blisko! Te słowa św. Pawła towarzyszyły nam w czytaniach liturgicznych w adwentowym czasie.
Pan jest blisko – za chwilę będziemy Go witać.
Pan jest blisko – to zapewnienie, że On nigdy nas nie zostawia. Jest blisko, gdy musimy stawić czoła codziennym trudnościom. Jest blisko wtedy, gdy zmagamy się ze samym sobą. Jest blisko, gdy wydaje się, że jesteśmy sami i w ciemności.
On jest blisko i przychodzi jeszcze bliżej. Tak blisko, jak tylko Bóg
może zbliżyć się do człowieka: przyjmując postać Dziecka, rodząc się w ubóstwie. Nie w pięciogwiazdkowym hotelu, ale w stajni w Betlejem. Bieda stajenki to zaproszenie – tu każdy może przyjść i nie wstydzić się swojej biedy. Żeby być jeszcze bliżej Tego, który już jest blisko.
Na Święta Bożego Narodzenia życzymy takiego bliskiego spotkania z Jezusem – Emmanuelem, które wleje w nasze serca pokój, radość i nadzieję.