Czyste Serce

Cieszymy się dzisiaj tym, że możemy wejść w Świątynię Ducha Świętego – w Serce Matki Jezusa, które jest najmilszym przybytkiem Boga na tej ziemi. To Serce jest teraz w niebie, ale tam, gdzie Eucharystia, tam jest też niebo i tam jest również Ona. Nie chcemy pójść do Jej Serca z ciekawości, ale z szacunkiem, boso, milcząc. Trzeba najpierw oczyszczać się Krwią Chrystusa, aby tam godnie wejść… Czytaj dalej Czyste Serce

Śmierć już nie żyje!

Jak dobrze, że w kalendarzu z regularnością powtarzają się dni, w których nie tylko otaczamy szczególnym szacunkiem naszych zmarłych, ale też myślimy więcej o tym, kim jesteśmy, co na nas czeka. Bez śmierci nie żyjemy! Możemy żyć właściwie, dopiero jeżeli zaakceptowaliśmy śmierć: śmierć naszych najbliższych, własną śmierć, która tak szybko, tak nieprzewidzianie (w każdej chwili!) może przyjść. Dopiero w tej wolności zaakceptowanej śmierci możemy właściwie pomagać zmarłym…

Jakie są warunki, aby prawdziwie im pomagać? Przede wszystkim musimy być w czystej jedności z Chrystusem. Dlatego dni wokół Wszystkich Świętych i Wspomnienia Zmarłych są tradycyjnie dniami spowiedzi, pojednania się, oczyszczenia. Jeżeli nie jesteśmy w Panu Bogu, to odpusty i inne modlitwy też nie będą działały, nie będą miały mocy! Przecież nie są one automatem. Trzeba być w jedności z Panem Bogiem, aby naprawdę pomagać zmarłym… I w tej jedności z Chrystusem możemy powtarzać słowa Hioba: Wybawca mój żyje, na ziemi wystąpi jako ostatni. Potem me szczątki skórą odzieje, i oczyma ciała będę widział Boga. To właśnie ja Go zobaczę (Hi 19, 25-27a). Czytaj dalej Śmierć już nie żyje!

Czuwanie na Jasnej Górze 2018

11 lipca spotkaliśmy się w naszej duchowej rodzinie na dniu skupienia w domu w Kalei i na nocnym czuwaniu na Jasnej Górze. W tym roku w naszym spotkaniu przeplatały się  trzy wątki: trwanie u stóp Maryi Jasnogórskiej, uwielbienie Krwi Chrystusa w lipcu – miesiącu jej poświęconym oraz dziękczynienie Panu Bogu za naszą Ojczyznę w stulecie odzyskania niepodległości.

Przed obliczem Maryi – Królowej Polski rozważaliśmy Jej życie i Jej miłość do Chrystusa, aby stawać się coraz bardziej Jego uczniami – każdy z nas osobiście, każda nasza rodzina, wspólnota i cały naród.

Królowo Polski, wspominając z wdzięcznością Twą macierzyńską opiekę, zawierzam Ci moją Ojczyznę, dokonujące się w niej przemiany społeczne, ekonomiczne i polityczne. Niech pragnienie dobra wspólnego przezwycięża egoizm i podziały. Niech wszyscy spełniający posługę władzy, widząc w Tobie pokorną Służebnicę Pana, uczą się służyć i rozpoznawać potrzeby rodaków, jak Ty to uczyniłaś w Kanie Galilejskiej, tak aby Polska mogła stać się królestwem miłości, prawdy, sprawiedliwości i pokoju. Aby wielbione w niej było Imię Twego Syna. (św. Jan Paweł II)

 

 

Być czystym przez Słowo

Komentarz do Słowa Życia (J 15, 3)

…Jak możemy stać się czystymi przez Słowo? Zaczyna się maj, miesiąc Maryi. Ona przyjęła Słowo Boże dosłownie, jako owoc swojego łona, jako dar Ducha Świętego. Ale Maryja przyjmowała Słowo Boże w całym swoim życiu. Słuchała go w synagodze, czytała Pismo Święte, ale też „czytała” Słowo Boże w różnych sytuacjach życiowych. Czytaj dalej Być czystym przez Słowo

Chrystus zmartwychwstał!

Chwała i moc Barankowi Bożemu,
który za nas wśród mąk przelał swoją Krew.
Jego Krew ma moc oczyszczenia,
Jego Krew ma moc przebaczenia,
Jego Krew ma moc wyzwolenia,
Jego Krew ma moc odnowienia,
Jego Krew ma moc ocalenia,
Jego Krew zwycięża.

Wszystko jest możliwe dla tego,
kto uwierzył w moc Krwi Baranka.

(M. Basilea Schlink)

Życzymy, aby zwycięstwo Krwi Baranka stawało się ciągle na nowo doświadczeniem każdego z nas.
Niech Jego Krew – na Krzyżu przelana miłość Boga – wypełni nasze serca i uzdolni je do zwycięstwa nad słabością, ciemnością i grzechem.
Niech zwycięstwo Chrystusowej miłości stanie się źródłem nowego życia dla nas i dla wszystkich, do których Pan nas posyła.

Błogosławiona Krew Jezusowa!

Różaniec Krwi Chrystusa ze św. Janem Pawłem II

Rozważania pochodzą z nauczania św. Jana Pawła

Kliknij, aby pobrać

Tajemnica I.
Pan Jezus przelał Krew podczas obrzezania
Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus. (Łk 2, 21)

Ponieważ obrzezanie syna jest pierwszym obowiązkiem religijnym ojca, Józef poprzez ten obrzęd (por. Łk 2, 21) dopełnia wobec Jezusa powinności, która jest jednocześnie jego prawem. Zasada głosząca, że wszystkie obrzędy Starego Testamentu są cieniem rzeczywistości (por. Hbr 9, 9n.; 10, 1), pozwala nam zrozumieć, dlaczego Jezus im się poddał. Podobnie jak inne obrzędy, także obrzezanie znajduje w Jezusie swe „wypełnienie”. Czytaj dalej Różaniec Krwi Chrystusa ze św. Janem Pawłem II

Życzenia bożonarodzeniowe

Dziękując oczekujemy Tego,
Który ma przyjść,
a jednak już jest –

Prosząc szukamy pomocy,
chociaż wierzymy,
że potrzebujemy również
tego, co ciężkie –

Uwielbiając padamy na kolana
przed Dzieciątkiem,
które w swojej niemocy
daje nam pokój.

Jezus przychodzi jako Książę pokoju.
Przynosi pokój, jakiego świat dać nie może,
jakiego nie można kupić za żadne pieniądze.
Jezus zapłaci za niego najwyższą cenę.
Prawdziwy pokój to pokój przez Krew Jego Krzyża.

W sercu każdego z nas jest głęboka tęsknota za pokojem, za prawdziwym pokojem. Często cierpimy, nie wiedząc, jak znaleźć ten pokój.

Patrzmy na Świętą Rodzinę – Józef, Maryja i Jezus pośrodku nich – Książę pokoju.
Tam jest pokój, mimo biedy, niewygody, bezdomności… wszystkiego co po ludzku patrząc powinno ten pokój zniszczyć.
A pokój narodzi się w sercu tego, kto jak Maryja powie „TAK” temu wszystkiemu, co przynosi każda kolejna chwila – czy to radość, ciężar, a może nawet krzyż…
Pokój narodzi się w sercu tego, kto jak święty Józef zgodzi się na to, co Pan Bóg dla niego planuje – nawet jeśli teraz nie widzi tego jasno albo nie rozumie…
Życzymy, aby spojrzenie na betlejemski żłóbek umocniło w nas wiarę, że Jezus – Zbawca – wchodzi ze swoim pokojem w najciemniejsze zakątki życia, że swoim pokojem umacnia i rozjaśnia też wszystko co dobre i piękne.
I niech Jego pokój staje się też poprzez nas darem dla tych, z którymi się spotykamy.